Selecteer een pagina

Heb ik jullie aandacht hiermee geprikkeld? Goed! Dat was ook de bedoeling!

Ben ik echt blij dat de dokter ziek is?

Nee natuurlijk niet.

En ja, toch een klein beetje, want een dokter die eens doormaakt waar ik door moet, dat brengt een beter besef met zich mee, en geeft een zekere credibiliteit aan een ziekte waar zovelen nog steeds van zeggen dat het tussen de oren zit. Ik heb het over CVS (en meteen ook over Fibromyalgie).

Het zit NIET tussen je oren!

Nee, mijn vermoeidheid zit niet tussen mijn oren. Mijn lijf is gewoon niet meer in staat om alles te doen wat ik zou willen.

Nee, de pijn zit niet tussen mijn oren. De pijn maak ik elke dag mee en ik moet ermee leren leven.

De pijn is echt, en als die tussen mijn oren zou zitten, zou het hoofdpijn zijn. Daar heb ik het niet over.

De aanleiding van deze blog is dit artikel van Dr Annemie Uyttersprot, CVS-patiënte sinds 1996.

http://www.annemieuyttersprot.be/home/hersenspinsels/02-02-16—chronisch-ziek-zijn-ontneemt-je-de-controle-op-je-leven

Als ik met vage klachten van pijn en vermoeidheid naar de huisarts trek, dan word ik met een kluitje in het riet gestuurd. Of althans, dat is voor heel veel mensen de realiteit.

Dokters weten niet wat ze ermee moeten aanvangen, geven je wat pijnstillers, zetten je een paar dagen thuis om extra te rusten, en daarna? Dan is het toch beter? Je hebt kunnen rusten, dus ga nu maar weer werken.

Maar het kost je onnoemelijk veel moeite om je ‘s ochtends klaar te maken en in een drukke, overvolle trein naar het werk te reizen. Of erger nog, met de auto in dat oh zo drukke verkeer hier.

Je kan je niet meer concentreren. Lezen is moeilijk, computerwerk al helemaal. Maar je zet door, want ja, zo erg zal het wel niet zijn als de dokter niks vind.

Wat kan een dokter met mijn vage klachten?

Een paar weken later sta je weer bij de dokter. Je klachten zijn niet weg. Integendeel, ze zijn inmiddels verergerd. De dokter blijft bij z’n standpunt, geeft je misschien een andere middeltje om eens te proberen en dan sta je weer buiten. Ook deze keer heeft het weinig tot geen effect. Je gaat weer door.

En deze vicieuze cirkel blijft zich herhalen tot er zich iets ernstigs voordoet (zoals door je benen zakken op het werk), of totdat je dokter toch met een vermoeden op de proppen komt van ziektes die deze symptomen vertonen.

Misschien geloven ze niet in CVS of Fibromyalgie, maar ook de ziekte van Lyme, diabetes, MS, ME en nog andere ziektes kunnen in eerste instante dezelfde symptomen hebben. Daar kan je op getest worden. Laat dat dan ook doen! Niet weten is veel erger dan de ergste diagnose!

Laat je testen op alles met gelijkaardige klachten

Gewoon om uit te sluiten wat het NIET is. Het is zeker belangrijk om te weten wat het niet is, want dat kan een richting aanduiden voor verdere onderzoeken.

Hoera! Het is een eerste stap in het proces, want als al dit soort ziektes uitgesloten zijn en de symptomen blijven toch aanslepen, dan kan je verder. Laat ze testen doen tot er een diagnose komt. Wat die ook is.

Als je huisarts echt weigerachtig is, zoek dan een andere.

Vraag een tweede opinie. Dat is je recht, nee, je PLICHT naar je lichaam toe.

Die ongelooflijke vermoeidheid (en/of pijn) is geen hersenspinsel. Het is een teken van je lichaam dat het er genoeg van heeft en dat het zorg nodig heeft. Luister daarnaar, je hebt er maar één.

Ben jij op andere ziektes getest geweest waarvan dan bleek dat die het alvast niet waren?

Welke dan?